Zarobki w Norwegii.

waluta-norwegii

Zapraszamy do zapoznania się z informacjami, ile można zarobić, wyjeżdżając do pracy w Norwegii :-).

Minimalne stawki za godzinę:
Praca na budowie:
 Pracownik wykwalifikowany: 187,80 kr.
 Pracownik niewykwalifikowany bez doświadczenia w zawodzie: 168,80 kr.
 Pracownik niewykwalifikowany z co najmniej rocznym doświadczeniem w zawodzie: 176,00 kr.
 Pracownik poniżej 18 roku życia: 113,20 kr.

Pracownik wykwalifikowany to pracownik z atestowanym świadectwem zawodowym, albo odpowiadającym mu formalnym wykształceniem w zakresie wykonywanego zawodu. Pracownicy niewykwalifikowani, to tacy, którzy nie posiadają takich świadectw.
Powyższe stawki obowiązują od 08.05.2015.

Rolnictwo i ogrodnictwo:
Pracownicy zatrudnieni na stałe:
 Pracownik niewykwalifikowany: 131,05 kr
 Pracownik w wieku 16-17 lat: 97,65 kr
 Pracownik w wieku 17-18 lat: 101,65 kr
 Dodatek dla pracowników wykwalifikowanych: 10,- kr.
Pracownicy zatrudnieni jako pomoc w okresie wakacji lub w okresie zbiorów:
 Pracownik w wieku 16-17 lat: 89,65 kr
 Pracownik w wieku 17-18 lat: 92,65 kr
 Pracownik początkujący, zatrudniony na okres do 12 tyg, powyżej 18-go roku życia: 111,15 kr
 Pracownik zatrudniony na okres 12-24 tyg (3-6 mcy), powyżej 18-go roku życia: 116,65 kr
Pracownicy powyżej 18-go roku życia zatrudnieni ponad 6 miesięcy, mają mieć wynagrodzenie takie jak pracownik niewykwalifikowany zatrudniony na stałe.

Sprzątanie:
Pracownicy zatrudnieni do sprzątania mają mieć wynagrodzenie nie mniejsze niż 169,37 NOK za godzinę.
Pracownicy do 18-og roku życia mają mieć stawkę nie mniejszą niż 122,76 za godzinę.

Przemysł stoczniowy:
 pracownik wykwalifikowany: 160,15 kr
 pracownik wyspecjalizowany: 152,85 kr
 pomocnik: 145,64 kr
Z wyjątkiem pracowników zwerbowanych w danym miejscu pracy, zlecenia wymagające noclegu poza domem wynagradzane są dodatkiem do godzinnej stawki zasadniczej w wysokości:
 pracownik wykwalifikowany: 32,03 kr
 pracownik wyspecjalizowany: 30,57 kr
 pomocnik: 26,97 kr

Dodatek za pracę w nadgodzinach
Dodatek za pracę wykonywaną nadgodzinach to 50% godzinowej stawki zasadniczej. Za pracę wykonywaną ponad podstawowym czasem pracy w godzinach 21.00-06.00 oraz w niedziele i dni świąteczne dodatek ten wynosi 100% stawki zasadniczej.
Powyższe informacje pochodzą z Norweskiej Państwowej Inspekcji Pracy (Arbeidstilsynet), która prowadzi nadzór nad przestrzeganiem niniejszych przepisów.

Nasze dziecko w norweskiej szkole – cz. 2

class-1552432-1600x1200

Wyjeżdżając do Norwegii, należy przede wszystkim zabrać ze sobą następujące dokumenty niezbędne do zapisania dziecka do szkoły:

 tłumaczenie przysięgłe na język norweski aktu urodzenia dziecka,
 dokument potwierdzający tożsamość – paszport,
 świadectwa szkolne oraz tłumaczenie przysięgłe na język norweski świadectwa szkolnego z ostatniego roku nauki w Polsce,
 w każdym przypadku wyjazdu z dzieckiem tylko jednego ze współmałżonków, należy zadbać o tłumaczenie przysięgłe na język norweski notarialnej zgody drugiego ze współmałżonków na wyjazd dziecka za granicę,
 kserokopię dowodu osobistego współmałżonka pozostającego w Polsce potwierdzoną notarialnie.

Ponieważ rok szkolny rozpoczyna się w Norwegii w połowie sierpnia, trzeba zacząć załatwiać wszystkie formalności z odpowiednim wyprzedzeniem. Pierwszym krokiem jest udanie się do urzędu gminy – kommunen i złożenie podania o przyjęcie dziecka do szkoły. Urzędnik odbiera od nas dane osobowe dziecka. Należy podać aktualny numer telefonu oraz adres e-mail. (Po wynajęciu mieszkania lub domu należy zadbać, aby nasze imię i nazwisko pojawiło się na skrzynce pocztowej, bo jeżeli to zaniedbamy, listonosz nie dostarczy oczekiwanej przez nas przesyłki.) Po otrzymaniu maila z kommunen trzeba skontaktować się z urzędem, najlepiej telefonicznie. Wtedy otrzymamy zaproszenie na spotkanie już w siedzibie szkoły. Należy udać się tam razem z dzieckiem. W takim spotkaniu uczestniczy przeważnie przedstawiciel gminy, dyrektor szkoły (en rektor) oraz polski nauczyciel.
Na spotkanie w szkole należy przynieść przyznany w Norwegii numer personalny dziecka, czyli norweski pesel – et personnummer/et fødselsnummer.

Aby otrzymać numer personalny dla dziecka, trzeba odpowiednio wcześnie zarejestrować się przez Internet na stronie www.udi.no i ustalić termin wizyty na policji osobno dla dziecka, osobno dla siebie. (Wchodzimy na stronę www.udi.no, na dole po prawej stronie wybieramy zakładkę Søknadsportalen. Na następnej stronie wybieramy na środku strony Opprett brukerkonto. Pojawia się strona Brukerregistrering, na której wpisujemy nasze dane osobowe. Tworzymy konto i otrzymujemy hasło. Po utworzeniu konta wybieramy zakładkę Timebestilling i umawiamy się na określony termin wizyty na policji).
W wyznaczonym terminie należy zgłosić się na policję razem z dzieckiem. Trzeba wziąć ze sobą umowę o pracę, umowę najmu lokalu, paszporty, akt urodzenia dziecka, zgodę współmałżonka na wyjazd dziecka za granicę, kserokopię dowodu osobistego współmałżonka. Dziecko otrzymuje zgodę na pobyt. Po tej wizycie otrzymuje się potwierdzenie rejestracji – registreringsbevis for EU/EØS-borgere. Następnie należy się udać do Skatteetaten, norweskiego urzędu podatkowego, i wziąć ze sobą registreringbevis dziecka oraz wszystkie inne dokumenty. Tam wypełniamy zgłoszenie przeprowadzki do Norwegii dla dziecka i mniej więcej po miesiącu zostaje nam przesłany jego numer personalny.

Im wyższy poziom znajomości języka norweskiego osiągnie dziecko przed wyjazdem, tym łatwiej i szybciej zintegruje się z innymi dziećmi w norweskiej szkole. Nie straci też pierwszego roku szkolnego nauki w Norwegii, który przy braku znajomości norweskiego z konieczności będzie w dużej mierze poświęcony na zdobywanie właściwych kompetencji językowych, na przykład w tak zwanej velkomstklasse/innføringsklasse.

Nasze dziecko w norweskiej szkole – cz. 1

children-circle-1528995-1600x1200

W Norwegii dzieci rozpoczynają naukę w szkole w wieku sześciu lat. Wcześniej mogą uczęszczać do przedszkola. Przedszkola w Norwegii są płatne. Szkoła dzieli się na szkołę podstawową – barneskolen, gimnazjum – ungdomsskolen i szkołę średnią – en videregående skole. Szkoła podstawowa trwa siedem lat i dzieli się na småskoletrinnet (klasy 1–4) i mellomtrinnet (klasy 5–7). Gimnazjum trwa trzy lata, a nazwą synonimiczną do nazwy ungdomsskolen jest nazwa ungdomstrinnet (klasy 8–10). Szkołę podstawową wraz z gimnazjum obejmuje jedna wspólna nazwa – grunnskolen. W szkole podstawowej (1–7) dzieci nie otrzymują stopni w formie liczbowej. Informację o postępach w nauce stanowi ocena opisowa dokonana przez nauczyciela. (Ocena szkolna to en karakter, przedmiot szkolny to et fag, dyrektor szkoły to en rektor). Uczniowie z klas 1–4 mogą uczęszczać do świetlicy szkolnej – SFO Skolefritidsordning przed zajęciami szkolnymi lub po zajęciach, natomiast uczniowie ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi mogą korzystać ze świetlicy od klasy 1 do 7. Świetlica jest płatna, a opłata nie jest jednolita, lecz zależy od konkretnej gminy – kommunen.

Przechodząc do szkoły średniej (terminy zgłoszeń do szkoły średniej – videregående skole upływają 1. lutego lub 1. marca, w zależności od typu szkoły, do której składa się podanie), uczniowie mogą wybierać między wykształceniem przygotowującym do studiów wyższych – studieforberedende utdanning a wykształceniem zawodowym – yrkesfaglig utdanning. Nauka przygotowująca do studiów wyższych trwa trzy lata, a uczeń zdobywa w tym czasie studiekompetanse – wykształcenie niezbędne do ich podjęcia. Studia wyższe, poza niektórymi kierunkami o pięcio- lub sześcioletnim systemie jednolitym, dzielą się na 3 lata studiów licencjackich, 2 lata studiów magisterskich i 3 lata studiów doktoranckich.
Kształcenie zawodowe w szkole średniej trwa przeważnie cztery lata. Uczniowie przez dwa lata uczęszczają do szkoły, a przez kolejne dwa odbywają praktyki zawodowe. Uzyskują dyplom potwierdzający kwalifikacje zawodowe – et fagbrev. Jeśli postanowią kształcić się dalej i rozpocząć studia wyższe, mogą uzupełnić wiadomości i uzyskać studiekompetanse, uczęszczając jeszcze rok do szkoły średniej. Jest to tak zwany påbyggingsår.

Wszystkie ważne daty w odniesieniu do danego roku szkolnego, czyli kalendarz roku szkolnego, można sprawdzić wpisując w wyszukiwarce internetowej skolerute albo skoleåret. Rok szkolny w Norwegii rozpoczyna się około połowy sierpnia, a kończy około 20 czerwca. Uczniowie mają ferie jesienne w październiku (jeden tydzień), ferie w okresie Bożego Narodzenia, ferie zimowe w lutym (jeden tydzień), ferie wielkanocne oraz ferie letnie.

Współpraca rodziców ze szkołą jest ważnym elementem wizji norweskiego szkolnictwa. Toteż obecność rodziców na spotkaniu zwanym en foreldresamtale jest obowiązkowa. Spotykają się wtedy nauczyciel, rodzice oraz dziecko i rozmawiają o jego postępach w nauce oraz funkcjonowaniu w środowisku szkolnym. Równie ważna jest obecność rodziców na wywiadówkach – en foreldremøte. Należy też od razu skrupulatnie zawiadamiać szkołę o nieobecności dziecka z powodu choroby. W przypadku gdy planujemy nieobecność dziecka w szkole z powodu, na przykład, krótkiego wyjazdu w trakcie roku szkolnego, należy z wyprzedzeniem napisać podanie do szkoły oraz zgłosić ten fakt wychowawcy.

Gdy dziecko wyjeżdża za granicę…

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Gdy wyjeżdżamy za granicę, a wraz z nami wyjeżdża nasze dziecko, względnie gdy planujemy, że przyjedzie do nas nieco później, musimy pamiętać o jego sytuacji, mimo że sami przeżywamy trudne chwile związane ze zmianą. Jednak przez nas zmiana ta postrzegana jest oczywiście jako zmiana pozytywna, natomiast przez dziecko niekoniecznie.

Przeważnie planujemy wyjazd dużo wcześniej. Pamiętajmy, że jednym z najważniejszych elementów dobrego funkcjonowania w innym państwie jest znajomość języka, którym posługują się jego mieszkańcy.
W obecnych czasach znajomość języka jest często koniecznym warunkiem znalezienia pracy za granicą. Posługiwanie się językiem kraju, do którego zamierzamy się przenieść na dłuższy czas lub na stałe, umożliwia nam również pełniejsze uczestnictwo w życiu jego mieszkańców. Świadomość tych faktów sprawia, że mamy niezwykle silną motywację, by się go uczyć.
Oprócz znajomości języka warto również zdobyć podstawowe informacje z wiedzy o społeczeństwie (np. panujących zwyczajach), geografii czy historii danego państwa.

Jeśli planujemy wyjazd, równolegle z załatwianiem koniecznych spraw zadbajmy też o dobro naszego dziecka. A najważniejsza jest troska o to, aby ono też nauczyło się jak najlepiej władać nowym językiem. Wyjeżdżając za granicę, dziecko przeżywa stres związany ze zmianą często w znacznie większym stopniu niż osoba dorosła, bo ono zostaje postawione przed faktem dokonanym i nie ma wpływu na decyzję podjętą przez rodziców. Sytuacja każdej rodziny jest inna, zatem reakcje dzieci też mogą być różne i zależą od bardzo wielu czynników, jednak gdy dziecko wyjeżdża za granicę i nie wyposażamy go choćby w elementarną znajomość używanego tam języka, narażamy je na całkowitą „głuchotę” w nowym środowisku, ograniczamy jego możliwości poznawcze, skazujemy je na uzależnienie od naszej obecności oraz opóźniamy jego dobre funkcjonowanie w szkole lub przedszkolu. Zdając sobie z tego sprawę lub nie, pozbawiamy dziecko możliwości zaspokojenia potrzeb zdefiniowanych choćby w piramidzie potrzeb Abrahama Maslowa, takich jak: poczucie bezpieczeństwa, poczucie przynależności oraz częściowo potrzeb poznawczych i samorealizacji, co niewątpliwie może wpłynąć na jego zachowanie i dalszy rozwój.

Oczywisty stres związany ze zmianą kraju zamieszkania jest dla dziecka znacznie częściej stresem negatywnym (distress) niż pozytywnym (eustress), odwrotnie niż dla dorosłego, który podejmuje decyzję. Stres ten zostanie dodatkowo spotęgowany w sytuacji braku znajomości języka obcego.
W skali stresu Holmesa i Rahe’a zmiana warunków życia (25) plus zmiana szkoły (20) plus zmiana miejsca pobytu (20) plus zmiana częstotliwości spotkań rodzinnych – na przykład z babcią i dziadkiem (15) plus rozpoczęcie nowej pracy przez rodziców (26) daje dość wysoki wynik, choć na szczęście nie tak wysoki, żeby mógł mieć wpływ na zdrowie naszego dziecka. Jednak musimy pamiętać, że jest to dla niego sytuacja trudna.
Skierowanie uwagi dziecka na naukę nowej umiejętności, jaką jest znajomość obcego języka, wzbudzenie w nim pozytywnych emocji związanych z możliwością wykorzystania jej w życiu i w szkole, na pewno wpłynie na zminimalizowanie nieuniknionego stresu.

W przypadku wyjazdu do Norwegii ważne jest też, aby dziecko w wieku szkolnym znało w stopniu przynajmniej dobrym język angielski, gdyż w tym kraju poziom znajomości angielskiego oraz umiejętność praktycznego posługiwania się nim jest często (choć oczywiście nie zawsze) znacznie wyższy niż w Polsce.

Praca w Norwegii

dreamstime_s_24203710

Pewna praca w Norwegii w branży budowlanej!
Dobre zarobki i warunki pracy!

Znajoma firma (pośrednictwa pracy) poszukuje:
– stolarzy
– monterów płyt kartonowo-gipsowych
– malarzy
– monterów wentylacji
– tynkarzy
– hydraulików
– elektryków

Wymagania:
– minimum 3-letnie doświadczenie na danym stanowisku pracy
– gotowość podjęcia pracy w Norwegii przez 1-6 miesięcy
– znajomość angielskiego lub norweskiego w stopniu komunikatywnym

Jeżeli jesteś zainteresowany, prześlij swoje CV na adres: info@norint.eu

Chcesz pracować w norweskim przedszkolu? Możemy Ci pomóc!

iStock_000038702532_small

Lubisz pracę z dziećmi? Myślisz o wyjeździe za granicę? Spróbuj swoich szans w norweskim przedszkolu! Pozytywnie zaskoczą cię w tym kraju nie tylko wysokie zarobki, ale także przyjazna atmosfera i dobre warunki pracy.

Jeżeli zatem:

  • chcesz wyjechać do Norwegii do pracy
  • masz wykształcenie wyższe z zakresu pedagogiki przedszkolnej
  • posiadasz minimum 2-letnie doświadczenie w pracy z małymi dziećmi
  • znasz norweski w stopniu komunikatywnym

Możemy pomóc Ci w znalezieniu pracy w norweskim przedszkolu!

Jeżeli chcesz dowiedzieć się więcej, skontaktuj się z nami mailowo: info@norint.eu

 

 

 

Na narty do Trysil

trysil_skistar6

Zdj. z http://www.trysil.no/en/A/Skistar-Trysil/

 

Trysil jest największym norweskim ośrodkiem narciarskim, położonym w regionie Hedmark, przy granicy ze Szwecją, który bierze swą nazwę od Góry Trysilfjellet (1132m). Znajduje się tu wiele wyciągów i doskonale przygotowanych tras o zróżnicowanym stopniu trudności. Dlatego miejsce to świetnie nadaje się dla rodzin lubiących spędzać czas na nartach :) .

Trysil daje „gwarancję śniegu” (jeżeli nie prawdziwego, to sztucznego 😉 )! Oznacza to, że gdyby wyjątkowo zima nie dopisała, ośrodek zwraca pieniądze za pobyt (czyli zakwaterowanie, wypożyczanie nart, karnety na wyciągi oraz lekcje jazdy na nartach) wszystkim, którzy go wcześniej opłacili. Sezon narciarski trwa tu od 1 listopada aż do 21 kwietnia.

W Trysil znajdują się trzy bezpieczne, przygotowane specjalnie dla dzieci obiekty, gdzie najmłodsi mogą bez przeszkód cieszyć się jazdą na nartach J. Mogą też brać udział w grach i zabawach organizowanych na stokach oraz oczywiście w kursach jazdy na nartach. Trysil oferuje również usługę opieki nad dziećmi. Warto też wspomnieć, że dzieci do 6. roku życia mogą korzystać ze stoków i wyciągów za darmo!

W Trysil można uprawiać również narciarstwo biegowe: wokół góry zostało przygotowanych ok. 100 km tras biegowych!

Oprócz jazdy na nartach miejsce to daje mnóstwo innych możliwości spędzenia wolnego czasu. Można pójść do jednej z licznych dobrych restauracji czy kawiarni, do spa, sauny czy siłowni, odwiedzić obiekt do surfowania, basen, kręgielnię, plac zabaw, kino, muzeum i oczywiście supermarket 😉 .

W Trysil można też pojeździć psim lub konnym zaprzęgiem.

(por. http://www.visitnorway.com/pl/gdzie-jechac/wschodnia/trysil/)

Lodowy hotel w Alta

Alta-Igloo-Hotel-in-Finnmark-Norway-1920

Fot.: Terje Rakke/Nordic Life/www.visitnorway.com

 

Hotel Sorrisniva Igloo położony jest w pięknym miejscu nad rzeką Alta, ok. 15 km od Alta (Finnmark). Funkcjonuje od 1998 r.

Całe jego wnętrze oraz zewnętrzna część zostały zrobione z lodu i śniegu!!!

Drzwi wejściowe tego niezwykłego iglo pokryte zostały skórą renifera, a długi korytarz prowadzi do wykutych w lodzie: kaplicy, galerii, baru (gdzie nawet kieliszki i szklanki zostały wykonane z lodu!) oraz trzydziestu sypialni.

Hotel Sorrisniva Igloo działa od stycznia do wiosny, kiedy… topnieje razem z otaczającym go śniegiem 😉 .

 

Sorrisniva-Igloo-Hotel-Alta-Norway-740

Fot. Bård Løken

 

Sypialnie są wyposażone w łóżka zrobione z futra renifera, ale nie tylko skórami można się okryć 😉 – każdy gość ma do dyspozycji ciepły śpiwór, który skutecznie chroni go przed chłodem (stała temperatura w hotelu wynosi od -4 do -7° C).

W lodowym hotelu łazienki na szczęście nie są z lodu ;). Toalety znajdują się w ciepłym drewnianym budynku obok hotelu; jest tam również sauna.

Zjeść i napić się można w restauracji w kształcie tipi (drewnianej), która również mieści się obok hotelu. Na śniadanie można zamówić owsiankę, ser, jajka czy szynkę, zaś na obiad duszone mięso renifera i potrawy z ryb. W barze hotelowym serwuje się tylko jeden alkohol: niebieską wódkę, oczywiście w naczyniach z lodu. Na pewno jest dobrze schłodzona 😉 !

(por. www.visitnorway.com/pl)

Boże Narodzenie w Norwegii

Tromso

Zima w Trømso. Zdjęcie: Diana Robinson

Boże Narodzenie w Norwegii to czas poświęcony rodzinie i przyjaciołom, a także wspólnemu wypoczynkowi. Tradycyjnie rodzice razem z dziećmi pieką ciasteczka i robią choinkowe ozdoby – łańcuchy i koszyczki – do których wkładają słodycze, orzechy lub owoce.

Adwent

Przedsmak świąt daje adwent. Rodziny i przyjaciele zbierają się razem w każdą z czterech kolejnych niedziel, aż do Wigilii, aby zapalić następną świecę. W ten właśnie sposób świętuje się oczekiwanie na narodziny Jezusa. Wiele dzieci przez cały miesiąc chodzi do szkoły w mikołajowych czapkach z wielkim pomponem. Popularne jest także czytanie dzieciom przed snem opowieści wigilijnych.

Krótsze i ciemniejsze dni zamieniają okres przedświąteczny w Norwegii w szczególnie przytulną porę roku, z dymem wydobywającym się z licznych kominów w całym kraju  oraz świecami rozświetlającymi wnętrza domów w zimne, grudniowe wieczory.

Dzień Świętej Łucji

13 grudnia  to pierwszy dzień obchodów Bożego Narodzenia w Szwecji, Danii i Norwegii. Dzień ten znany jest również jako najkrótszy dzień w roku – tzw. przesilenie zimowe wg. starego kalendarza gregoriańskiego.  Jest to jeden z niewielu dni świątecznych, przestrzeganych w Skandynawii. Dzień Świętej Łucji najczęściej obchodzi się w szkołach i przedszkolach, ale ostatnio został on włączony do liturgii Adwentu przez państwowy kościół Norwegii, dzięki czemu także w kościołach organizowane są tradycyjne dla tego dnia uroczyste procesje dziewcząt z płonącymi świecami.

Świąteczne tradycje

Boże Narodzenie w Norwegii to przede wszystkim czas poświęcony rodzinie i przyjaciołom oraz okazja do spotkań przy dobrym jedzeniu, a także odpoczynku i wyjazdu za miasto. Świąteczne kolory – zielony i czerwony – królują w każdym sklepie i domu.

Bożonarodzeniową tradycją w norweskim domu jest też rodzinne pieczenie uwielbianych przez wszystkich tradycyjnych ciasteczek (7 rodzajów!) oraz robienie specjalnych choinkowych ozdób – łańcuchów i koszyczków z kolorowego papieru. Ozdoby zawiesza się na choince, a do koszyczków wkłada się słodycze, orzechy lub owoce.

W wielu domach rodziny wspólnie budują piernikowe domki, ozdobione różnokolorowymi cukierkami, aby później połamać je i zjeść na szczęście. Piernikowe domki stanowią wyjątkową ozdobę podczas Świąt.

domek

Zdjęcie: Ragge Strand

Wigilia

Najuroczyściej obchodzi się Wigilię. Ok. godz. 17.00 w wieczór wigilijny  zaczynają bić dzwony kościelne, obwieszczając początek Świąt Bożego Narodzenia. Wiele rodzin udaje się wtedy do kościoła na modlitwę.

Większość Norwegów zasiada tego dnia do uroczystej kolacji, której głównym daniem są pinnekjøtt – solone jagnięce żeberka lub ribbe – wieprzowe żeberka.

Pozostałe dania wieczerzy wigilijnej są bardzo różne, zależnie od regionu. Generalnie na wschodzie, nad morzem je się rybę, a na zachodzie mięso. Dania serwowane są z gotowanymi ziemniakami, kiełbaskami, plackami mięsnymi i borówkami.

Tradycyjnymi napojami są norweskie piwo i norweska wódka aquavit. Dzieci dostają julebrus – typowy, bożenarodzeniowy napój w czerwonym kolorze, bardzo słodki i gazowany. Ulubionym deserem na stole jest krem ryżowy. Szczęśliwiec, który znajdzie w swym kremie ukryty przez gospodynię migdał, otrzymuje nagrodę w postaci świnki z marcepanu.

Po wieczerzy cała rodzina tańczy wokół udekorowanej choinki i śpiewa tradycyjne noreweskie kolędy.

Norweski julenisse jest znacznie mniej skomercjalizowanym krewnym amerykańskiego Świętego Mikołaja. Bardziej przypomina elfa lub krasnoludka i lubi płatać figle. W Wigilię należy go poczęstować dużą porcją owsianki, aby był grzeczny.

Zgodnie z norweską tradycją ludową, w każdym gospodarstwie na wsi mieszka ukryty w stodole Krasnal. Jeśli gospodarz nie dba o niego odpowiednio, może go spotkać z jego strony wiele psot i złośliwości. Dlatego też wiele rodzin w Boże Narodzenie wystawia swoim krasnoludkom miseczki z kaszką ryżową, suto okraszoną cukrem i cynamonem.

25 i 26 grudnia

W Boże Narodzenie większość rodzin spożywa uroczysty posiłek w porze późnego śniadania, obiadu, bądź wczesnej kolacji. Na stołach pojawia się pieczony indyk, a także przeróżne dania z ryb, suszonego mięsa oraz specjalne bożonarodzeniowe kiełbaski.

W tym dniu w kościołach odbywa się specjalna msza, a w wielu instytucjach i szkołach organizowane są przyjęcia bożonarodzeniowe z kolędowaniem wokół choinki i poczęstunkiem, składającym się z ciasteczek i gorących napoi. Dzieci, przebrane za gnomy, odwiedzają kolejne domy, gdzie w zamian za zaśpiewanie kolędy dostają łakocie.

Zdjęcie: www.mojanorwegia.pl.Zdjęcie: www.mojanorwegia.pl

Okres między Wigilią a Nowym Rokiem nazywany jest “romjul”.

Świąteczne drzewko

Bardzo ważnym elementem norweskich świąt jest sosnowe lub świerkowe drzewko, choć tradycja ta zadomowiła się tam dopiero w 1900 roku. Najbardziej znane drzewka, wysyłane każdego roku na Święta prosto z norweskiego lasu, stoją na Union Station w Waszyngtonie oraz na Trafalgar Square w Londynie.

Tradycję tę zapoczątkowano w 1947 roku, kiedy to władze brytyjskie dostały z Oslo po raz pierwszy wspaniałe bożonarodzeniowe drzewko w podziękowaniu za okazaną Norwegii pomoc i wsparcie w czasie okupacji hitlerowskiej.

Piernikowe Miasteczko

Zdjęcie: Terje Rakke/Nordic life/IN.
Zdjęcie: Terje Rakke/Nordic life/IN

W norweskim Bergen powstaje co roku największe na świecie Piernikowe Miasteczko – Pepperkakeby. Dzięki przedszkolakom, uczniom miejscowych szkół, a także firmom i tysiącom innych osób, w każde święta Bożego Narodzenia od 1991 roku w Bergen powstaje ogromne miasteczko z pierników. Każdy, początkujący czy zaawansowany budowniczy może przynieść własnoręcznie zrobiony domek, a od każdego budynku, który zostanie dostarczony do piernikowego miasteczka, organizator Bergens Tidende przekaże 20 koron norweskich dla organizacji Save the Children.

Zorza polarna, targi świąteczne i inne atrakcje

Ten, kto chce poczuć prawdziwie norweski klimat Świąt, powinien odwiedzić miejscowy targ ze świątecznymi straganami, wybrać się na zimowy koncert lub występ artystyczny, albo udać się za koło podbiegunowe, aby obejrzeć bajecznie kolorową zorzę polarną.

Zdjęcie: Bjørn Jørgensen.
Zdjęcie: Bjørn Jørgensen
Według magazynu Travel & Leisure z grudnia 2009, Tromsø jest jednym z najlepszych miejsc na świecie do obchodów Świąt Bożego Narodzenia. Ma się tam szansę zobaczyć zorzę polarną i doświadczyć magii Świąt za kołem podbiegunowym. Goście mogą skorzystać także z psich zaprzęgów, wspaniałego jedzenia i cudownych widoków ze szczytu okalających miasto gór, na które wwiezie ich kolejka linowa.

Targi świąteczne, zimowe koncerty i występy w tym okresie oferuje większość norweskich miast. W Oslo odbywa się rokrocznie wiele otwartych dla publiczności imprez zimowych. Z kolei Bergen słynie z Miasteczka Piernikowego, zimowych koncertów i innych uroczystości. Drewniane miasto Røros wygląda naprawdę magicznie w grudniu, a całorocznego sklepu bożenarodzeniowego Tregaarden’s Christmas House w Drøbak (jedynego tego rodzaju w całej Skandynawii) po prostu nie można nie odwiedzić! Huta szkła Hadeland Glassverk pod Oslo także prowadzi całoroczny sklepik świąteczny, w którym można nabyć wyroby szklane spod ręki miejscowych rzemieślników.

(http://www.amb-norwegia.pl/news_and_events/komunikaty/Boe-Narodzenie-w-Norwegii/#.VJKkktKG9A0)


Prawdziwie norweskie miejsce ;) – Geirangerfjord

Wodospad_7_Sióstr

Zdj. Wierszoklet (Own work) [CC-BY-SA-4.0 (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0)], via Wikimedia Commons

Geirangerfjord jest bez wątpienia jednym z najpiękniejszych norweskich fiordów. W 2005 roku został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Geirangerfjord znajduje się w południowo-zachodniej Norwegii (region Møre og Romsdal), ok. 100 km od miasta Ålesund; ma długość 15 km i jest otoczony stromymi skalistymi zboczami, po których spływają liczne malownicze wodospady, w tym De Syv Søstrene (Siedem Sióstr), Storseterfossen czy Brudesløret (Ślubny Welon).

Zboczem fiordu wije się serpentynami droga z Geiranger do Eidsdal, a jej najbardziej stromy odcinek nazwano nie bez powodu Ørnevegen (Droga Orłów). Podróż tą trasą daje oprócz możliwości podziwiania niezwykłych widoków także miły dreszczyk emocji ;).

Inną niezwykłą trasą jest w tym rejonie Górska Droga Trolli (Trollstigen) będąca fragmentem 106-kilometrowego Narodowego Szlaku Turystycznego Geiranger-Trollstigen. Otoczona jest wysokimi, stromymi górami, którym nadano pasujące do ich wielkości nazwy, takie jak: Kongen (Król), Dronningen (Królowa) czy Bispen (Biskup).

Na wzgórzach fiordu rozsiane są dawne, opuszczone farmy.

Będąc nad Geirangerfjord, można spędzać czas na wiele różnych sposobów: wybrać się na ciekawą wycieczkę promem, popływać kajakiem, wędkować, cieszyć się pięknymi widokami i dziewiczą przyrodą w którymś ze znanych punktów widokowych (np. Dalsnibba, Flydalsjuvet), odwiedzić jedną z górskich farm (Skageflå, Knivsflå) czy Centrum Fiordu Geiranger, zdobywać góry lub spokojnie spacerować nad brzegiem, a zimą zjechać na nartach ze szczytów o wysokości ok. 1 500 m n.p.m. nad wody fiordu!

To kiedy się tam wybierzemy ;)?

(por. http://www.visitnorway.com/pl/gdzie-jechac/fiordow/geirangerfjord/what-to-do-in-the-geirangerfjord-area-and-trollstigen/atrakcje-turystyczne-w-geirangerfjord-i-trollstigen/geirangerfjord/)